میخواستم مطمئن شوم همانطور که دیگر سراغ من نمیآیی،
وبلاگم را نیز نمیخوانی و بعد بنویسم. پُر واضح است که در تمام این چند وقت سوت و
کوری، از دستات ناراحت و گاه عصبانی بودم. نوشتن الانام هم دال بر فروکش کردن
عصبانیت و یا کم شدن ناراحتیام نیست. تنها مینویسم که حرفهایام را بیرون ریخته
باشم و با
برچسب:
نویسنده: مهدی کاشانی
تاريخ: جمعه
27 اسفند
1395 ساعت: 20:48